KUM FIRTINASI

BİTTİ.

Güven Eken, baraj suları altında kalan bir nehir vadisinin öyküsünü anlatıyor.

narinno sükütta

Ey yeşil sarıklı ulu hocalar bunu bana öğretmediniz

Bu kesik dansa karşı bana bir şey öğretmediniz

Kadının üstün olduğu ama mutlu olmadığı

Günlere geldim bunu bana öğretmediniz

Hükümdarın hükümdarlığı için halka yalvardığı

Ama yine de eşsiz zulümler işlediği vakitlere erdim

Bunu bana söylemediniz

İnsanlar havada uçtu ama yerde öldüler

Bunu bana öğretmediniz

Kardeşim İbrahim bana mermer putları

Nasıl devireceğimi öğretmişti

Ben de gün geçmez ki birini patlatmayayım

Ama siz kağıttakileri ve kelimelerdekini ve sözlerdekini

nasıl sileceğimi öğretmediniz

Bir kentten daha geçtim

Buğdayları yakıyorlardı

Yedikleri pirinçti

Birbirlerine açılan borular gibi üfürüyorlardı

Sonra birbirlerinden borular gibi çıkıyorlardı

Pirinçler gibi çoğalıyorlardı

Atlarını yalnız atlarını cana yakın buldum

Öpüp çıkıp gittim yelelerini

mukaddes papaza

kumarhane ve umumhanelerden

bazen bakkaldan ve pehlivanlardan

bazan çakkallardan

vergi yoluyla alınan para

dingil papalar

ensest piskoposlar

gerizekalı prensler

ve hödük devlet adamları

daha fazla et yiyip

daha fazla yiyişebilsinler diye

on altıncı yüzyılda ve sair yüzyıllarda

hep kanunlar çıkartılarak

paralar bankalar aracılığıyla

bankadaki kankaları tarafından

efendime söyleyeyim

dalgalı çapraz kurlar kundaklanarak

falan filan feşmekanlaştırılıp

cuppadanak midelere apartılanarak

yetimin hakkı

benim hakkım

senin hakkın

onun hakkı

dur hakkı

yapma hakkı

dır hakka tapan

milletimin istiklal

diye de numaralar çektirilip

sektirilip siktirilip

ağzımı bozduğum için de please

kimse kusuruma da bakmasın

kim onlardan birini

şayet ki yakalarsa

sakın ola gözlerinin

bir tek yaşına bakmasın!

ester söyle çerkese

mektup sahte yakmasın

selam söyle herkese

hiç kimseyi takmasın